جوهر فرابنفش و لاک فرابنفش نیاز به انطباق با ویسکوزیته پوشش در هنگام پوشش دارند. به طور کلی، ویسکوزیته پیش پلیمر با اضافه کردن ۲۰٪ ~ ۸۰٪ مونومر کاهش می یابد. در عین حال مونومر خود را پلیمریزه می کند و به بخشی از فیلم درمان شده تبدیل می شود. رقیق کننده فعال که با نام مونومر پیوندی متقاطع نیز شناخته می شود، یک مونومر عملکردی است. نقش آن در جوهر تنظیم ویسکوزیته، سرعت درمان و درمان خواص فیلم جوهر است. رقیق کننده فعال همچنین حاوی پیوندهای مضاعف اشباع نشده "C = C" است که می تواند اکریلویل، متیل پروپیونیل، وینیل و آلیل باشد. با توجه به سریع ترین سرعت جامد سبک گروه اکریلویل، بیشتر رقیق کننده های فعال مورد استفاده در حال حاضر مونوم های اکریلات هستند. با توجه به میزان متفاوت گروه اکریلویل، می توان آن را به گروه تک تابعی و گروه تابعی مضاعف تقسیم کرد. اثر انتشار و سرعت درمان رقیق کننده های فعال گروه عملکردی مختلف متفاوت است. به طور کلی، هر چه قابلیت بیشتری داشته باشد، سرعت درمان سریع تر است، اما اثر رقیق کننده بدتر است.
رقیق کننده های فعال سنتی مانند استایرن و مونوم های اکریلات نسل اول بسیار سمی هستند. برخی از مونوم های اکریلات اثر تحریک کننده قوی بر روی پوست دارند. به منظور کاهش تحریک پوست رقیق کننده های فعال، معمولاً دو روش وجود دارد: یکی افزایش وزن مولکولی مونومرها توسط پلیمریزاسیون باز حلقه ای اتیلن اکسید، پروپیلن اکسید و هکسیل استر؛ دوم این است که تغییر ساختار استر از monomers; دیگری تغییر روش قبلی استریفیکاسیون الکل است. هنگامی که الکل به گروه اکریلویل اضافه می شود، تحریک پوست مونومر چند منظوره تا حد زیادی کاهش می یابد. به عنوان مثال، هنگامی که نوپنتینیل گلیکل دیا کریلات توسط استریفیکاسیون سنتز می شود، مقدار pH (شاخص تحریک پوست) ۴٫۹۶ است، در حالی که وقتی با روش اضافه سنتز می شود، مقدار pH به ۰٫۳ کاهش می یابد.
اخیراً برخی مونومرها با خواص خوب توسعه یافته اند، مانند آلکوکسی اکریلات، مونو اکریلات کربنات، ایمیدازول مونوکرایلات، مونوکرایلات کربنات چرخه ای، مونومر سیلیکون اپوکسی، اکریلات سیلیکونی و وینیل اتر مونومر. در هنگام انتخاب مونومر، اصول زیر را دنبال می کنند:
a. ویسکوزیته پایین و اثر رقیق سازی خوب;
b. درمان سریع;
ج- چسبش خوب بر مواد؛
د. کمی سوزش پوست و سمیت;
e. هيچ بويي توي پوشش نذار
